TURNUSOL KAĞIDININ NUMARASI: 6551

TBMM, 10 Temmuz 2014 günü bir yasa kabul etti. Sayısı 6551, adı Terörün Sona Erdirilmesi ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun idi.

Yasa önerisi AKP’nin idi. Ama TBMM komisyonlarında en canhıraş savunucusu HDP’liler oldu. Yasanın meclisteki patronu Beşir Atalay idi. CHP’nin yasaya destek vereceğini Akif Hamzaçebi ilan etmişti. Genel merkez desteği, o dönemde genel başkan yardımcısı olan Sezgin Tanrıkulu’nun temsiliyle gösterilmişti.

*

İçişleri Komisyonu’nda 6 CHP üyesiydik. Bunlardan 4’ü genel merkezin talimatını kabul ettiler. Yazıp imzaladıkları İçişleri Komisyonu raporundaki CHP şerhinde "... şüphe ve tereddütlerin TBMM Genel Kurulun’da giderilmesinin gerektiğini düşünüyoruz" dediler. Bolu Milletvekili Tanju Özcan ve ben (İzmir Milletvekili Birgül Ayman Güler) genel merkezden ve gruptan ayrılarak “red” dedik.

TBMM Genel Kurulu’nda yasa 237 kabul oyu aldı; red oyları 37’de kaldı. CHP milletvekillerine genel merkezden gelen talimat oylamaya girmememizdi; yalnızca grup başkanvekili oy kullanacaktı. Ne var ki CHP milletvekillerinden 11’i oylamaya girdi ve “kabul” oyu verdi. Yasaya 3 kişi “red” oyu kullandık; Uşak Milletvekili Dilek Akagün Yılmaz, Antalya Milletvekili Gürkut Acar, İzmir Milletvekili olarak bu satırların yazarı.

CHP yönetimindeki kliğin sisli-puslu kalmasına çalıştığı tavrı, kısmen işe yaradı. Nereden belli? CHP tabanının“110 imza yeterli, Anayasa Mahkemesi’ne gitsenize… demesinden…

MHP bu girişimde bulunabilirdi. Kendi sayısı yetmiyordu ama, imzaların 110’a tamamlanması için gayret edebilirdi. İlginçtir, kıpırdamadı. Hatta Süheyl Batum bir Anayasa Mahkemesi başvurusu hazırlayıp imzaya açtı, bu da uyarıcı olmadı.

*

Şimdi, iki yıl olmadan ortaya çıktı ki, bu yasa İmralı’da Abdullah Öcalan’ın “vatana ihanet suçu işliyoruz, bunun korumasını almak lazım” hikmeti üzerine hazırlanmış ve önce Öcalan’ın onayına sunulmuştu.

Şimdi açıkça görüldü ki, ‘akil adamlar’ın ortaya saçıldığı ‘çözüm süreci’ zamanında, PKK yalnızca ‘müzakere’ değil, aynı zamanda kentlerimizle kasabalarımıza silah ve bomba yığınağı yapmıştı. Bütün bunları yapanlar ve yapılmasına göz yumanlar, 6551 sayılı yasa ile kendilerini ‘yasal koruma altına alan yasa’yla içlerini rahatlatmışlardı.

*

Bu yasanın başka hedefleri de vardı:

Çözüm süreci adı verilen ve şimdi sonuçlarını Ankara’nın göbeğinde patlatılan canlı bombalarda yaşadığımız teröre taviz ve teslimiyet sürecine bir bütün olarak TBMM’ni ortak etmek…

CHP yönetimine yerleşmiş olan kliğin “çözümün adresi TBMM’dir” diye özetlediği sözde çözüm yolu, zihinleri bu göreve bağlama işlevi görmüştü.

Çünkü ‘müzakerecilik’ bir kez TBMM çatısı altına sokulursa, PKK ile destekçi ve ortaklarının istediği düzenlemeler bir odadan diğerine taşınıverecek, müzakere protokollerinin “yeni anayasa hükümleri” haline getirilmesi çok kolay olacaktı.

*

Bu sürecin ulus ve toprak bütünlüğümüzü hedef aldığı bu denli açıkken, süreci TBMM çatısı altına sokan ve sahiplerine koruma getiren yasaya destek vermiş sorumluların, 18 Mart 2016 günü “Çanakkale Geçilmez” mesajları atmaları pek can yakıcıdır.

Hem dünkü hem bugünkü şehitlere büyük saygısızlıktır.

6551… Adeta turnusol kağıdıdır.

NOT: İlgilenmek isteyenler için, 6551 sayılı yasaya ait İçişleri Komisyonu Raporu ve muhalefet şerhleri şu adrestedir: https://www.tbmm.gov.tr/sirasayi/donem24/yil01/ss629.pdf

(BAG, Yeni Adana Gazetesi, 21 Mart 2016) 

BU ÇİZGİ NE DOĞRU NE DE EĞRİ! -AKP'nin YeniAnayasa Çizgisi

Elimizde 2002, 2007, 2011 ve 2015 seçim bildirgeleri var. Bunlara bakarak AKP’nin yeni anayasa tasarımı bakımından nasıl bir çizgi sergilediğini tanımlamaya çalışsak, ortaya nasıl bir manzara çıkar?

*

2002 seçim bildirgesinde bir ‘yeni bir anayasa’ sözü gerçekten de var. O tarihte bu hedef ultra-liberal bir nitelik taşıyor. Buna göre anayasa bireyle devlet arasında bir toplum sözleşmesi. Bireye İnsan Hakları Evrensel Bildirisi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ndeki hakları verecek; bireyi devlet ile örgütlü güçler karşısında koruyacak bir sözleşme. Kısa, açık, öz yazılacak. Yasama, yürütme, yargı organları arasındaki ilişkileri açık şekilde belirleyecek. Referandum kurumuyla temsili demokrasiyi katılımcı kılacak... Hepsi bu kadar.

*

2007 seçim bildirgesi 2002’deki paragrafı korumakla birlikte, cümlelere yapılan dokunmalar, önceki ultra-liberal görüntüyü ortadan kaldırıyor. Yeni anayasanın “sivil uzlaşma” ürünü olması, AKP sözlüğüne bu bildirgeyle girmiş. Bu işin en geniş toplumsal uzlaşmayla yapılması gerektiği eklenmiş. Ama bunlardan daha önemli olan öyle iki ekleme var ki, okuyanı şaşkınlığa sürüklüyor. Cümlelerden biri aynen şöyle: “Yeni anayasa, Cumhuriyetimizin değiştirilemez temel nitelikleri olan demokratik, laik ve sosyal hukuk devleti ilkelerini tam olarak hayata geçirmeli,….” Diğer cümleyse yine aynen şu hedefleri gösteriyor: “…. yasama, yürütme ve yargı erkleri arasındaki ilişkiler parlamenter sistem esas alınarak açık, net ve anlaşılabilir bir şekilde belirlenmeli; bu çerçevede Cumhurbaşkanının konumu ve yetkileri yeniden tanımlanmalı;….” Yani AKP 2007’de parlamenter hükümet sistemini benimsediğini, cumhurbaşkanını da buna göre sınırlandırmayı hedeflediğini söylüyor.

*

2011 seçim bildirgesi, ileri demokrasi sloganlı. Yeni anayasa konusu iki katına çıkmış. 2007 bildirgesinde yer alan ‘Cumhuriyetin niteliklerinin korunması’ hedefi de, ‘parlamenter sistemin esas alınması’ sözleri yok. Sivil anayasa ve evrensel bildirgelere dayanmak sözleri yerini korurken, gerekçeler arasında 12 Eylül anayasasının kötülüğü girmiş. Yeni anayasa için yeni bir sıfat ve içerik var. Önceki iki bildirgede görülmeyen ‘çoğulcu ve özgürlükçü yeni anayasa’ hedefi burada ortaya çıkıyor. Bunun anlamı ise şöyle açıklanıyor: “Dışlayıcı değil kapsayıcı, ötekileştirici değil kucaklayıcı, ayrıştırıcı değil bütünleştirici, bastırıcı değil özgürleştirici, aynılaştıran değil çeşitlilikte birliği savunan…”

*

2015 seçim bildirgesi, 2011’dekini korumuş. Sivil; kapsayıcı, kucaklayıcı, bütünleştirici, çeşitlilikte birliği savunan, çoğulcu ve özgürlükçü bir anayasa hedefinden söz ediliyor. Ancak bu kez savunma, ısrarlı bir yoğunlukla ‘vesayetçi kurum ve anlayışlar sorunu’ üzerine yerleştiriliyor. 2002, 2007’de sıfır, 2011’de yalnızca iki kez anılan vesayetçilik, 2015’te yeni anayasayı lazım kılan en temel dert olarak sergileniyor. Vesayetçilik yalnızca 12 Eylül Anayasası’na değil Cumhuriyet anayasalarının tümüne ait ve artık halledilmesi gereken bir sorun olarak kabul ediliyor. Ve büyük yenilik olarak karşımıza ‘eşit vatandaşlık anlayışı’ çıkıyor: “Yeni anayasa, milletimizin kültürel ve toplumsal çeşitliliğini tanıyan, herhangi bir etnik veya dini kimliğe referans yapmayan bir vatandaşlık tanımını esas alacaktır.”

Asıl yenilik ‘başkanlık sistemi’ ise, 2015’te yeni anayasanın ikinci temel direği oluyor.

*

Karşılaştırmadan elde edilen sonuç şöyle dile getirilebilir: AKP’nin yeni anayasa çizgisi 2002’de bireyci klasik liberal. 2007’de parlamenterist. 2011’de toplulukçu neo-liberal. 2015’te başkanlıkçı.

Peki bu nasıl bir çizgi? Geometrik anlamda ne doğru ne de eğri! Siyasal anlamda sürüklenişin resmi. Ya aklı kendi kafasının değil ya da ultra-pragmatik bir şey karşımızdaki…

(BAG, Aydınlık Gazetesi, 20 Mart 2016) 

TAHT HÜLYALARI ve GERÇEKLER

Kanlı PKK’nın Kandil sesi Duran Kalkan “2011 yılında başlayan ve adına 'Arap Baharı' denen süreç bugün Irak, Suriye ve Türkiye üçgeninde odaklanmıştır ki, burada belirleyici alanın Türkiye olduğu ve sorunların kalıcı çözümünün Türkiye’den başlayarak gerçekleşeceği açıktır" diyor.

Arap Baharı, ABD imalatı BOP harekatının uygulama planı. Genç insanları canlı bomba yapıp binlerce masum insanın üzerine atan bu kişi, Türkiye için Libya, Mısır, Irak ve Suriye’deki gibi bir kader diliyor. Bu kader bir an önce gerçek olsun diye elinden geleni ardına koymuyor.

AKP yöneticilerinin ‘kalıcı barış’ için çözüm masalarına oturdukları ortakları buydu. Ortaklığın temelinde aynı fırsatçılık vardı. Arap Baharı onların da hoşlarına gitmişti. O baharın yapımcısı olan Amerikan harekatına eşbaşkanlıklarını gururla ilan etmişlerdi. BOP penceresinden ne manzaralar seyredildi! PKK baronları kendilerini petrol yatakları üzerine kurulmuş yeni-Babil tahtında görürken, AKP yöneticileri Dersaadet’e kurulacak hilafet tahtı hülyasına daldılar.

Ortada ve ufukta tahtların ikisi de yok. Barış, demokrasi, insan hakları adına, oldukları yerde ya da göç yollarında canları alınan çoluk-çocuk milyonlarca insan ve tarihin en büyük vahşetlerinden sonuncusu var.

*

‘Kalıcı çözüm’ün ne anlama geldiği artık açık: Ulusal yapıların parçalanması. Irak’ta 2003 yılından, Suriye’de 2011 yılından bu yana sürdürülen vahşetin kapıları, Türkiye’de ‘çözüm masaları’ ve ‘akil adamlar’la açıldı. Yeni-CHP’nin tepesine yerleşmiş, hangi tahtın hülyasını gördüğü hepimiz için hala muamma olan klik, “al sana açık çek, masa için” deyip bu masalara ortak oldu.

Ne var ki, bahar ortaklarının arası bozuldu. AKP yöneticileri, hiçbir rüyanın Amerikan siyasetinden fırsat sağlamakla gerçekleşemeyeceği gerçeğiyle yüz yüze geldiler. PKK, sahibinin sağlayacağı her fırsata razı; sahibinin kanatları altına iyice sindi. Müzakerenin yerini mücadele aldı. CHP’ye düşen ise, elinden düşürmediği çek defterini AKP’ye bu kez “al sana açık çek, terörü bitirmen için!” diyerek uzatmak oldu.

Gerçek CHP için utanç verici hallere bir yenisi daha eklendi. Çünkü genel başkanın yardımcısı daha bir hafta önce Cumhuriyet Savcılığı’na başvurmuş ve AKP cenahı hakkında Cumhurbaşkanından Başbakana, Beşir Atalay’dan MİT Müsteşarına, tüm ilgili kamu görevlileri için “2009-2015 arasında teröre yardım etmek” iddiasıyla suç duyurusunda bulunmuştu. Teröre yardım suçlusu saydığınız kimselerden, şimdi terörü bitirmelerini istemek nasıl bir iş?

*

Taht hülyaları da açık çekler de artık yönsüzdür.

İster müzakere masasında olsunlar, ister mücadele alanlarında, bunların hepsi, şimdi tek sabitle yönlendirilmeye çalışılıyorlar. “Yeni anayasa”!

İmralı Notları, yeni anayasa için rota bildiren emirnamelerle donanırken, HDP temsilcileri istediklerinin ulusal/milli devletin ortadan kaldırılması olduğunu açıkça söylediler. AKP temsilcileri, aynı şeyi yerine ümmet toplumunu getirebilmek için, bunun ise kendi seçmenlerince reddedildiğini gayet iyi bildiklerinden, istediklerini hala ilm-i siyaset teknikleriyle ve başkanlık örtüsü altına gizlenerek söylemeyi sürdürüyorlar. Yeni-CHP kliği etnikçi eşit vatandaşlık anlayışı örtüsüne saklanıp buna da bir ‘açık çek’ kesmiş durumda. MHP ise bildiğiniz gibi.

Hangi partiden olursa olsun halka gelince, hepimiz, canlı bombalı saldırılarla felç edilmeye çalışılıyoruz.

Bu sahte baharcılar bir işgal etmeyi, bir de anayasa yapmayı sevdiler. Bizim ise, yitirdiğimiz her canımızla birlikte boyun borcumuz daha da arttı. 

Yeni Anayasaya Geçit Yok!

(BAG, Aydınlık Gazetesi, 16 Mart 2016)

TBMM BAŞKANI'NIN TASLAĞINDA LAİKLİK YOK

MHP’liler ve kimi CHP’liler, parti unvanı olmayan bazı diyalogcular, “AKP yeni anayasa için ne getirmeyi düşünüyor bilmiyoruz ki, masada oturulsa öğrenecektik” diye serzenişlerde bulunuyor ve Anayasa Uzlaşma Masası’nın yeniden toplanması için gayret sarf ediyorlar. Bu çizgiden düşünüp konuşanlara yardım olsun diye, AKP’nin Yeni Anayasası’nda “laik devlet ilkesi” ile ilgili düzenlemeleri aşağıya yazıyorum. Kaynağımı yazının son bölümünde bulabilirsiniz.

*

“….. dünyada gelişmiş ve gelişmekte olan birçok ülkenin anayasalarının başlangıç kısımlarında, kendi inançlarını ifade eden; Allah, Tanrı, Yaradan gibi kelime ve ibareler yer almaktadır.”

O halde, Yeni Anayasanızın başlangıç kısmı şöyle olabilir:

“Bizler; adalet, hürriyet, hukukun üstünlüğü, eşitlik, insan hakları, demokrasi, manevi ve milli değerlere bağlı Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları olarak, Yüce Allah’ın devletimizi sonsuza kadar koruması dileğiyle bu anayasayı kabul ediyoruz.”

Yeni Anayasanız sizi laikliğin yarattığı zararlardan koruyacaktır:

“…fikir, kanaat ve düşünce hürriyetine pranga vurma aracı olarak kullanılan “laiklik prensibine/kavramına” taslağımızda yer verilmemiştir.”

Laiklik, Cumhuriyet’in temel niteliklerinden biri olmayacaktır:

Şimdi yürürlükte olan anayasada Cumhuriyet’in niteliklerinden biri olan laik devlet esası yok edilerek, Yeni Cumhuriyet’in nitelikleri şöyledir: “Cumhuriyetin Niteliği 2. MADDE: Türkiye Cumhuriyeti hak ve adalete, hukukun üstünlüğüne, insan haklarına, halk egemenliğine, kuvvetler ayrılığına bağlı demokratik bir devlettir.”

Şimdikinde olup Yeni Anayasanızda yeri olmayan nitelikler mi? Milli dayanışma, Atatürk Milliyetçiliğine bağlı, başlangıç ilkelerine dayanan, laik, sosyal devlet, hukuk devleti.

Yeni Anayasanız Diyaneti laiklik ilkesinden kurtaracaktır:

Din işlerinin yürütmeden ayrılması gerekir. “Ülkenin asli unsurunu ve çoğunluğunu oluşturan Müslümanlara hizmet vermekte olan Diyanet İşleri Başkanlığı’nın özerkliği ….. Başkanı’nın seçimle belirlenmesi….. Diğer inanç gruplarına mensup vatandaşların da dini ihtiyaçlarını karşılamak üzere teşkilatlanabilecekleri…. bir düzen kurulacaktır.

İşte Yeni Anayasanızın 59. maddesi: “Ülke nüfusunun çoğunluğunu oluşturan Müslüman vatandaşların dini ihtiyaçlarını karşılamak üzere faaliyet gösteren Kamu Tüzel Kişiliğine sahip Diyanet İşleri Başkanlığı özerktir……. Diğer inanç gruplarına mensup vatandaşlar da dini ihtiyaçlarını karşılamak üzere teşkilatlanabilirler. Bu husustaki usul ve esaslar da kanunla düzenlenir.”

Karşılaştırma olanağı yaratalım, şimdiki anayasanız Diyanet İşleri Başkanlığı için şöyle diyor: 1982 Anayasası Madde 136: “Genel idare içinde yer alan Diyanet İşleri Başkanlığı, laiklik ilkesi doğrultusunda, bütün siyasi görüş ve düşünüşlerin dışında kalarak ve milletçe dayanışma ve bütünleşmeyi amaç edinerek, özel kanununda gösterilen görevleri yerine getirir.”

*

Yukarıda italik olarak yazılmış kısımlar, bir Yeni Anayasa Taslağı’ndan aynen alınmıştır. Bu taslak 2012 tarihlidir. Sahibi, Birlik Vakfı Başkanı, Eski Kültür Bakanı, Avukat İsmail Kahraman’dır.

Sayın İsmail Kahraman, şu anda AKP Milletvekili ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı’dır. Bu yıl, 2016 yılında kurulup 16 Şubat 2016 günü dağılan Anayasa Uzlaşma Komisyonu’nun da başkanı olan kişidir.

Dört yıl önce hazırladığı bu taslak “Yeni Anayasa” için temel olur mu bilemeyiz. Ama şimdi bulunduğu göreve getirilirken, yolunun sahip olduğu bu düşünceler sayesinde açıldığını düşünebiliriz. Bulunduğu makam ve üstlendiği yeni anayasa yaptırma görevini göz önünde tutarsak, Kahraman Taslak’ın dikkate alınması gereken bir belge olduğu tartışmasızdır.

*

Bu metinden haberdar olmamı sağlayan hocam Feyzi Coşkun’a teşekkürlerimle, incelemek isterseniz Taslağın tümünü siz de internette şu adreste bulabilirsiniz: http://www.birlikvakfi.org.tr/fileSource/ANAYASA-TEKLIFI.pdf

(BAG, Egeekspress, 14 Mart 2016)

TBMM BAŞKANI’NIN TASLAĞI VAR!

Birlik Vakfı adlı bir kuruluş, 2012 yılında çoğu avukat olan sekiz kişilik heyet marifetiyle bir anayasa taslağı hazırlamış.

Taslağın önemi, hazırlayan heyetin başındaki kişiden geliyor. Heyet başkanı Birlik Vakfı’nın kurucu başkanı ve eski Kültür Bakanı avukat İsmail Kahraman. Şimdi AKP milletvekili ve TBMM Başkanı olarak, 2016 Anayasa Uzlaşma Komisyonu’na başkanlık etme yetkisine sahip olan kişi.

Toplam 85 ana ve 5 geçici olmak üzere 90 maddeden oluşan bu metni AKP taslağı saymak doğru olmaz. Ama göz ardı etmek de olmaz. Hem AKP çevresinin rüyalarının izini sürmek, hem de yeni Anayasa hazırlama işinin patronluğuna getirilmiş olan İ. Kahraman’ın nasıl bir anayasa düşlediğini bilmek, Türkiye’yi nelerin beklediğini görmek bakımından yararlı olur.

*

Kahraman Taslağı, Anayasa’dan “başlangıç” hükümlerini çıkarmış. Böylece anayasa, Atatürk felsefesinden kurtarılarak “ideolojilerden arındırılmış sivil bir anayasa” haline getirilmiş bulunuyor.

İlk maddede değişiklik önermiyor: “Devletin Şekli 1. MADDE: Türkiye Devleti bir cumhuriyettir.”

İkinci madde şimdikinden epeyce farklı: “Cumhuriyetin Niteliği 2. MADDE: Türkiye Cumhuriyeti hak ve adalete, hukukun üstünlüğüne, insan haklarına, halk egemenliğine, kuvvetler ayrılığına bağlı demokratik bir devlettir.” Şimdiki anayasada bu maddede bulunan Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, laik, sosyal, hukuk devleti ilkeleri siliniyor. Kahraman Taslak devletin “milli egemenlik ilkesi”ni halk egemenliğine dönüştürürken, laik devlet – sosyal devlet  – hukuk devleti ilkelerini kaldırıyor.

Üçüncü madde şimdiki anayasayla aynı, ama bir değişiklik var. Şimdiki anayasada bu maddenin son cümlesi “Başkent Ankara” der, Kahraman Taslak bu hükme yer vermiyor. “Devletin Bütünlüğü- Resmi Dili- Milli Marşı- Bayrağı 3. MADDE: Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Resmi dili Türkçedir. Milli marş İstiklal Marşıdır. Bayrağı, şekli kanunda belirtilen, beyaz ay yıldızlı al bayraktır.” Demek ki Yeni Anayasacıların bir bölümü için bir “başkent sorunu” var; Ankara’yı istemiyor, ama nereyi istediklerini de yazmıyorlar.

Şimdiki 6. Madde, Kahraman Taslak’ta 4. Madde yapılmış bulunuyor. Bu, egemenlik hakkının kime ait olduğunu gösteren maddedir. “Egemenlik 4. MADDE: Egemenlik kayıtsız ve şartsız millete aittir.” Madde bu kadar, devamı yok. Oysa şimdiki anayasada cümleyi “Türk Milleti, egemenliğini, ……” diyerek devam eden iki ayrı cümle izliyor. Kahraman Taslak, Türk Milleti’nin egemenlik hakkına son veriyor.

Bu durumun bir unutkanlık olmadığı, sonraki maddede teyit ediliyor: “Yasama Yetkisi 5. MADDE: Yasama yetkisi millet adına Türkiye Büyük Millet Meclisinindir. Bu yetki devredilemez.” Şimdiki anayasanın 7. maddesinde yazılı olan yasama yetkisi “Türk Milleti adına…. “ denirken, Kahraman Taslak’ta Türk Milleti silinip yeri küçük harfle yazılan ve adı olmayan bir “millet”e bırakılmış bulunuyor.

Ve diğer büyük sürpriz. Şimdiki anayasanın Cumhurbaşkanı ve bakanlar kuruluna verdiği “Yürütme Yetkisi ve Görevi 6. MADDE: Yürütme yetkisi, halkın seçtiği Devlet Başkanı eliyle kullanılır.” Kahraman Taslak, Türkiye’ye Başkanlık da değil, “Devlet Başkanlığı” rejimi getiriyor.

Elbette yargı yetkisinin şimdi olduğu üzere “Türk Milleti adına bağımsız mahkemelerde kullanılır” hükmü de değişiyor. Egemenliğin bu temel yetkisi de, Kahraman Taslak’ın 7. Maddesinde, küçük harfle yazılan adsız millete devrediliyor.

*

Kahraman Taslak, devletin üniter yapısını koruduğu iddiasında olmakla birlikte, idarenin kuruluş esaslarında üniterliğin temel mekanizması olan “idarenin bütünlüğü” hükümlerini silip atmış. “Merkezi idare”ye ilişkin laf etmeye gerek görmezken, mahalli idareleri de özerklik ilkesine göre düzenleyip, bunların “idarenin bütünlüğü”ne göre işlemesini öngören idari vesayet kurumunu ortadan kaldırmış. Kısacası bu taslak üniter devlet yerine yerel yönetimlerden yürümesini umduğu bir korkak eyalet sistemi yanlılığıyla, anayasacılıkta gayrı-samimilik örneği oluşturuyor.

*

Kahraman Taslak, neredeyse beş yıldan bu yana dilde tüy bitirmecesine söylediğimiz büyük sinsi tehdidi, kendi ağzından ortalığa döktüğü için ilgiyi hak ediyor. Bir de “laik olmayan bir devletin anayasa taslağı nasıl başlar” sorusunu gözlerinizle görerek yanıtlamaya yarayabilir. Ve elbette “Devlet Başkanı” olacak kişinin yasama – yürütme – yargı organlarıyla ilişkisindeki “saltanat rejimi” hükümleri ilginizi çekebilir.

Taslağı incelemek isteyenler http://www.birlikvakfi.org.tr/fileSource/ANAYASA-TEKLIFI.pdf adresine giderek metni görebilirler.

 (BAG, Yeni Adana Gazetesi, 14 Mart 2016)